انتخاب صفحه
شماره 4896 - پنجشنبه 23 خرداد 1398
شماره های پیشین:

پیشنهاد

جواد لگزیان

زخم

کیم مونسو متولد ۱۹۵۲ در بارسلوناست. در نیویورک تایمز، نویسنده‌ قهاری معرفی شده که با تخیل نابش سنت سوررئالیسم اسپانیایی را در آثارش نهادینه کرده، و در ایندیپندنت به‌عنوان بزرگ‌ترین نویسنده‌ زنده‌کاتالان‌زبان از او نام برده شده است. مونسو میراث‌دار خَلَفِ فرهنگ و هنر کاتالان است که بزرگانی نظیر سالوادور دالی و خوان میروی نقاش و آنتونی گائودیِ معمار را در خود پرورانده و جهانی کرده است.برخی داستان‌هایش را در رده‌ سوررئالیسم یا رئالیسم جادویی طبقه‌بندی می‌کنند، اما برخی هم آن‌ها را گونه‌ای متافیکشن می‌دانند، چون از محدوده‌های تاریخی ـ جغرافیایی و سیاسی ـ اجتماعی فراتر می‌روند و عمدتاً تخیلات و تصوراتی ناب‌اند که در قالب کلمات با خواننده به اشتراک گذاشته شده‌اند. آثارش به بیش از بیست زبان ترجمه و منتشر شده است.مونسو نویسندگانی نظیر دونالد بارتلمی‌و خولیو کورتاسار و رمون کنو را الهام‌بخش خود می‌داند، اما تأثیر بازی‌های ویدیویی و کمیک‌استریپ‌ها و کارتون‌ها و نیز نویسندگان دیگری همچون بورخس و کافکا هم در آثارش مشهود است.۲۰ داستان این کتاب از ترجمه‌های اسپانیایی و انگلیسیِ ۳ مجموعه داستان مونسو انتخاب و ترجمه‌ شده‌اند تا نمونه‌هایی از تمام دوره‌های متنوع داستان‌نویسی او را از دهه‌ هفتاد میلادی تاکنون در اختیار خواننده قرار دهند. از کیم مونسو، مجموعه داستان تحسین‌شده‌ گوادالاخارا هم در نشر نی منتشر شده است.
در بخشي از داستان «سي سطر» آمده است: «آقاي نويسنده با احتياط شروع به تايپ كردن مي‌كند. بايد داستان كوتاهي بنويسد. اين اواخر همه از مزاياي داستان كوتاه مي‌گويند، اما اگر قرار بر روراستي بود، او اعتراف مي كرد كه به طور كلي از داستان و مخصوصا از داستان كوتاه بيزار است. با همه اين ها، براي اين كه از قافله عقب نماند، خودش را مجبور مي بيند وارد موج جعلي متظاهراني شود كه خودشان را طرفدار ايجاز جا مي زنند. براي همين، ترس برش مي دارد از سرخوردن سبكبال انگشتانش روي دكمه ها و جاري شدن كلمات، يكي يكي پس از ديگري و به دنبال آن شكل گرفتن سطرها يكي يكي از پي سطري ديگر، بدون اين كه او بتواند روي موضوعي براي داستان تمركز كند، چون به دور و درازها خو گرفته است: بعضي وقت‌ها بايد صد صفحه بنويسد تا خودش سر درآورد كه دارد چه مي نويسد، و بعضي وقت‌ها حتي دويست صفحه كفايت نمي كند. هيچ وقت بابت طولاني شدن نوشته‌هايش نگراني به خود راه نداده است. هرچه طولاني تر بهتر: به هر سطر جديدي خوشامد گفته چون سطرها، يكي پس از ديگري، هم نشان دهنده حجم عظيم كارند هم عظمت اثرش. و براي همين-حتي اگر هم يك، دو يا پنجاه سطري كه در طول يك روز نوشته عملا چيزي به داستانش اضافه نكند- هرگز حذفشان نمي كند».
کتاب«زخم و نوزده داستان دیگر» نوشته  کیم مونسو، نویسنده اسپانیایی با ترجمه پژمان طهرانیان و نوشین جعفری را نشر نی در 132 صفحه رهسپار بازار کتاب کرده است.
 

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen