انتخاب صفحه
شماره 4876 - پنجشنبه 26 اردیبهشت 1398
شماره های پیشین:

«قطار توسعه آسیای میانه در ایستگاه انتخابات»

کشور جوان با تاریخ تقریبا 30 ساله که بزرگترین کشور آسیای مرکزی نیز هست، در این روزها برای انتخابات ریاست جمهوری قزاقستان آماده می‌شود. اواخر اسفندماه گذشته، نورسلطان نظربایف اولین رئیس جمهور قزاقستان  پس از تقریبا سی سال اداره این کشور مستقل از سمت ریاست جمهوری استعفا داد. وی در سال 2015 میلادی با دریافت 98% آرا پیروز انتخابات شد؛ اما پیش از به سررسیدن دوره ریاست جمهوری خود، متمایز از سایر کشورهای آسیای مرکزی، قدرت را به فردی دیگر واگذار کرد تا میراثی ماندگار در استراتژی انتقال قدرت برقرار سازد. 
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در برخی کشورهای آسیای مرکزی درگیری‌های نژادی  مسلحانه شکل گرفت اما قزاقستان با داشتن بیش از 100 قومیت نژادی توانست ضمن اجتناب از درگیری، دستاوردهایی چون صلح و توافقات بین‌المللی داشته باشد. 
این کشور با ذخایر مطلوب نفت و سایر منابع طبیعی، در زمان کوتاهی توانست به ثبات برسد و اقتصاد خود که تا شروع دهه 90 میلادی قرن گذشته در ویرانه‌ها به گِل نشسته بود را ارتقا بخشد. تجربه درگیری‌های خونبار جمهوری‌های همسایه برای تغییر حکومت که باعث آشوب و رکود اقتصادی بود، درسی روشن برای قزاقستان شد و بر همین اساس در آن زمان نورسلطان نظربایف قاعده مهم «اول اقتصاد، سپس سیاست» را در پیش گرفت. 
جامعه منتقد غرب به ندرت از روش‌های حکومتی نظربایف انتقاد کرده است. برخی سیاستمداران وی را مایل به دیکتاتوری و عدم ارتقاء احزاب دموکراتیک دانسته و اختیارات رئیس‌جمهور را گسترده بر می‌شمرند اما گذر زمان نشانگر صحت انتخاب مردم این کشور بود. قزاقستان امروز یکی از معدود دولت‌های پساشوروی است که توانسته سیاست خود را بر روی ریل امید براند. سیاستی نه تنها به نفع قزاق‌ها، بلکه به نفع سایر قومیت‌های ساکن در این کشور. 
 نورسلطان نظر بایف شاقول محکم و موثری برای دولت ساخت که توانست ملت قزاقستان را از میان تندبادهای اقتصادی و طوفان‌های سیاسی پیش ببرد. ثبات اجتماعی و اقتصادی و نیز منابع طبیعی غنی، سرمایه‌هایی را جلب نمود که دیگر کشور‌های آسیای مرکزی جملگی قادر به جلب این حجم از سرمایه‌ها نبود. جمهوری قزاقستان ورود به جمع 30 کشور پیشرفته جهان را هدف گرفته، با سرعت برای تحقق آن عمل نموده و به موفقیت‌هایی دست یافته است. 
همزمان با تصمیم نظربایف به انتقال قدرت، تب و تاب‌های بسیار در میان مردم، جریان اصلی شبکه‌های اجتماعی درون این کشور شد. در اولین روزهای خروج نظربایف از کابینه دولت، تنش در تمامی بخش‌های زندگی افراد و فعالیت نهادها مشهود بود. اما دولت این کشور به سرعت جریان بعدی اقدامات خود را معین نمود. 
مطابق با قانون اساسی این کشور، پس از خروج نظربایف، اجرای وظایف رئیس دولت به سخنگوی پارلمان قزاقستان «کاسیم ژومارت توکایف» یکی از نزدیکترین همگامان نظربایف واگذار شد. تحلیلگران سیاسی این سیر وقایع را تمایل قزاقستان به پذیرش ثبات در سیاست داخلی دانستند. 
توکایف به منظور جلب حمایت ملت و تحکیم مشروعیت خود در هدایت دولت، مجددا بر قانون اساسی تکیه و در خطابی خاص، برگزاری انتخابات فوق‌العاده ریاست‌جمهوری را در تاریخ 09 ژوئن سال جاری اعلام نمود. در این خطاب، رئیس جدید دولت تضمین کرد که انتخابات آزادانه و در کمال صحت برگزار خواهد شد. 
با نگاهی به جامعه سیاسی قزاقستان امروز، می‌توان تلاش برای مشارکت سیاسی احزاب در انتخابات را دید. مطابق با قانون در زمان معین 8 نفر کاندیدا که نماینده احزاب و جنبش‌های مختلف سیاسی من جمله اپوزیسیون دولت کنونی می‌باشند، حضور خواهند یافت. تمامی کاندیداها، تبعه و متولد قزاقستان خواهند بود که با مقررات «ضرورت سکونت کاندیدا در قزاقستان در طی 15 سال اخیر» مطابقت دارد. تحصیلات عالی، عدم سوء پیشینه و عدم سابقه و یا تعهد قضایی در زمینه تخلفات و فساد مالی از دیگر شرایط کاندیداهاست. هر یک از کاندیداها می‌بایست 118140 امضا در حمایت از خود حداقل در 12 منطقه و کلانشهر کسب نمایند. مدعیان این پست همچنین می‌بایست گواهی سلامت و اظهارنامه درآمدهای خانوادگی و شخصی نیز ارائه دهند.
باتوجه به ابعاد سیاسی جامعه قزاقستان این انتخابات سهل نخواهد بود اما تجارب سال‌های استقلال این کشور با دارا بودن هویت اجتماعی موفق، مانع ناملایمات و نوسانات سیاست داخلی و بین‌الملل این کشور خواهد شد و در آینده‌ای نزدیک قزاقستان همچنان لوکوموتیو توسعه آسیای مرکزی خواهد بود.

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen